arquivo.cavafis.br - Kaváfis

UM VELHO

No meio do café barulhento, debruçado
sobre a mesa, um velho está sentado;
com um jornal a sua frente, sem companhia

E no desdém de sua velhice mísera de agora
pensa quão pouco aproveitou os anos de outrora
em que tinha fluêcia, e beleza, e energia.

Percebe que envelheceu muito; sente, conhece.
E contudo o tempo em que era jovem lhe parece
ontem. Como o tempo passa, como o tempo passa!

E pensa em como a Prudência o enganou;
e como - que loucura! - sempre lhe acreditou
quando dizia; "Amanhã. Há tempo." - Que trapaça!

Lembra ímpetos que segurou; felicidade,
quanta sacrificou. Cada oportunidade
perdida de seu saber insensato graceja.

Mas de tanto refletir e recordar
o velho tonteou. E agora dorme a sonhar
no café recostado sobre a mesa.

[2, 1897]

ΈΝΑΣ ΓΕΡΟΣ

Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος
σκυμένος στο τραπέζι κάθετ’ ένας γέρος·
με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά.

Και μες των άθλιων γηρατειών την καταφρόνια
σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια
που είχε και δύναμι, και λόγο, κ’ εμορφιά.

Ξέρει που γέρασε πολύ· το νοιώθει, το κυττάζει.
Κ’ εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει
σαν χθες. Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό.

Και συλλογιέται η Φρόνησις πως τον εγέλα·
και πως την εμπιστεύονταν πάντα — τι τρέλλα! —
την ψεύτρα που έλεγε· «Aύριο. Έχεις πολύν καιρό.»

Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση
χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι
κάθ’ ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει.

.... Μα απ’ το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται
ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιμάται
στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι.

[2, 1897]

Organização: R. M. Sulis
Tradução: R. M. Sulis, M. P. V. Jolkesky, A. T. Nicolacópulos
webmaster@cavafis.i8.com


Poemas (1897-1904) Μuros Um velho Os cavalos de Aquiles Prece O funeral de Sarpidón Velas O primeiro degrau As almas dos velhos Que fez....a grande renúncia Interrupção As janelas Termópilas Deslealdade Esperando os bárbaros Vozes Desejos Poemas (1905-1915) Poemas (1916-1918) Poemas (1919-1923) Poemas (1924-1927) Poemas (1928-1933) Bibliografia Ligações	UM VELHO No meio do café barulhento, debruçado sobre a mesa, um velho está sentado; com um jornal a sua frente, sem companhia E no desdém de sua velhice mísera de agora pensa quão pouco aproveitou os anos de outrora em que tinha fluêcia, e beleza, e energia. Percebe que envelheceu muito; sente, conhece. E contudo o tempo em que era jovem lhe parece ontem. Como o tempo passa, como o tempo passa! E pensa em como a Prudência o enganou; e como - que loucura! - sempre lhe acreditou quando dizia; "Amanhã. Há tempo." - Que trapaça! Lembra ímpetos que segurou; felicidade, quanta sacrificou. Cada oportunidade perdida de seu saber insensato graceja. Mas de tanto refletir e recordar o velho tonteou. E agora dorme a sonhar no café recostado sobre a mesa. [2, 1897] ΈΝΑΣ ΓΕΡΟΣ Στου καφενείου του βοερού το μέσα μέρος σκυμένος στο τραπέζι κάθετ’ ένας γέρος· με μιαν εφημερίδα εμπρός του, χωρίς συντροφιά. Και μες των άθλιων γηρατειών την καταφρόνια σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια που είχε και δύναμι, και λόγο, κ’ εμορφιά. Ξέρει που γέρασε πολύ· το νοιώθει, το κυττάζει. Κ’ εν τούτοις ο καιρός που ήταν νέος μοιάζει σαν χθες. Τι διάστημα μικρό, τι διάστημα μικρό. Και συλλογιέται η Φρόνησις πως τον εγέλα· και πως την εμπιστεύονταν πάντα — τι τρέλλα! — την ψεύτρα που έλεγε· «Aύριο. Έχεις πολύν καιρό.» Θυμάται ορμές που βάσταγε· και πόση χαρά θυσίαζε. Την άμυαλή του γνώσι κάθ’ ευκαιρία χαμένη τώρα την εμπαίζει. .... Μα απ’ το πολύ να σκέπτεται και να θυμάται ο γέρος εζαλίσθηκε. Κι αποκοιμάται στου καφενείου ακουμπισμένος το τραπέζι. [2, 1897] Organização: R. M. Sulis Tradução: R. M. Sulis, M. P. V. Jolkesky, A. T. Nicolacópulos webmaster@cavafis.i8.com