TEÓDOTO
Se és dos verdadeiramente eleitos,
atenta como tua supremacia adquires.
por mais que fores glorificado, teus feitos
na Itália e na Tessália
por mais que os apregoem as cidades,
por mais decretos honoríficos
que proclamem em Roma teus admiradores,
nem tua alegria, nem o triunfo ficarão,
nem homem superior – superior o quê? – te sentirás,
quando, em Alexandria, Teódoto te trouxer
sobre salva ensangüentada,
a cabeça do miserável Pompeu.
E não confies que em tua vida
limitada, arrumada, e trivial,
tais coisas espetaculares e terríveis não haja.
Talvez nesta mesma hora na casa asseada
de algum vizinho teu entre –
invisível, imaterial – Teódoto,
trazendo uma tal cabeça horrenda.
[47, 1915]
Ο ΘΕΟΔΟΤΟΣ
Aν είσαι απ’ τους αληθινά εκλεκτούς,
την επικράτησί σου κύτταζε πώς αποκτάς.
Όσο κι αν δοξασθείς, τα κατορθώματά σου
στην Ιταλία και στην Θεσσαλία
όσο κι αν διαλαλούν η πολιτείες,
όσα ψηφίσματα τιμητικά
κι αν σ’ έβγαλαν στη Pώμη οι θαυμασταί σου,
μήτε η χαρά σου, μήτε ο θρίαμβος θα μείνουν,
μήτε ανώτερος — τι ανώτερος; — άνθρωπος θα αισθανθείς,
όταν, στην Aλεξάνδρεια, ο Θεόδοτος σε φέρει,
επάνω σε σινί αιματωμένο,
του αθλίου Πομπηίου το κεφάλι.
Και μη επαναπαύεσαι που στην ζωή σου
περιωρισμένη, τακτοποιημένη, και πεζή,
τέτοια θεαματικά και φοβερά δεν έχει.
Ίσως αυτήν την ώρα εις κανενός γειτόνου σου
το νοικοκερεμένο σπίτι μπαίνει —
αόρατος, άυλος — ο Θεόδοτος,
φέρνοντας τέτοιο ένα φρικτό κεφάλι.
[47, 1915]
Organização: R. M. Sulis
Tradução: R. M. Sulis, M. P. V. Jolkesky, A. T. Nicolacópulos
