MANUIL KOMNINÓS
O rei Dom Manuil Komninós
em um dia melancólico de Setembro
sentiu a morte próxima. Os astrólogos
(remunerados) da corte tagarelavam
que outros muitos anos ainda viveria.
Contudo enquanto estes falavam, aquele
velhos costumes pios relembra,
e das celas dos monges ordena
que tragam hábitos eclesiásticos,
e os veste, e regozija-se em apresentar
aparência modesta de sacerdote ou frade.
Felizes todos os que crêem,
e acabam como o rei Dom Manuil
vestidos modestamente em sua fé.
[55, 1915]
ΜΑΝΟΥΗΛ ΚΟΜΝΙΝΟΣ
Ο βασιλεύς κυρ Μανουήλ ο Κομνηνός
μια μέρα μελαγχολική του Σεπτεμβρίου
αισθάνθηκε τον θάνατο κοντά. Οι αστρολόγοι
(οι πληρωμένοι) της αυλής εφλυαρούσαν
που άλλα πολλά χρόνια θα ζήσει ακόμη.
Ενώ όμως έλεγαν αυτοί, εκείνος
παληές συνήθειες ευλαβείς θυμάται,
κι απ’ τα κελλιά των μοναχών προστάζει
ενδύματα εκκλησιαστικά να φέρουν,
και τα φορεί, κ’ ευφραίνεται που δείχνει
όψι σεμνήν ιερέως ή καλογήρου.
Ευτυχισμένοι όλοι που πιστεύουν,
και σαν τον βασιλέα κυρ Μανουήλ τελειώνουν
ντυμένοι μες στην πίστι των σεμνότατα.
[55, 1915]
Organização: R. M. Sulis
Tradução: R. M. Sulis, M. P. V. Jolkesky, A. T. Nicolacópulos
