CESÁRION
Em parte para a verificação
de uma época, e em parte para o tempo passar,
ontem à noite tomei uma coleção
de epígrafes dos Ptolomeus para folhear.
Os elogios exuberantes e as bajulações
parecem-se em todos. Todos são reluzentes,
gloriosos, poderosos, benevolentes;
cada empresa sua sapientíssima.
Se falares das mulheres da linhagem, as várias
Berenices e as Cleópatras, também elas extraordinárias.
Quando consegui verificar a época
largaria o livro se uma menção pequena,
e insignificante, do rei Cesárion
não atraísse minha atenção de imediato......
Ah, eis, vieste tu com teu indefinido
encanto. Na história só umas poucas
linhas sobre ti se encontram,
e assim mais livre te afeiçoei em minha mente.
Afeiçoei-te belo e sentimental.
Minha arte dá ao teu rosto
uma adorável beleza onírica.
E tão plenamente te imaginei,
que tarde ontem à noite, quando apagava-se
a minha lamparina – deixei apagar de propósito –
pensei que entraste no meu quarto,
pareceu-me que ficaste a minha frente; como serias
na Alexandria conquistada,
pálido e cansado, ideal em tua tristeza,
esperando ainda que se apiedassem de ti
os facínoras – que cochichavam o "Policesarismo".
[73, 1918]
ΚΑΙΣΑΡΙΩΝ
Εν μέρει για να εξακριβώσω μια εποχή,
εν μέρει και την ώρα να περάσω,
την νύχτα χθες πήρα μια συλλογή
επιγραφών των Πτολεμαίων να διαβάσω.
Οι άφθονοι έπαινοι κ’ η κολακείες
εις όλους μοιάζουν. Όλοι είναι λαμπροί,
ένδοξοι, κραταιοί, αγαθοεργοί·
κάθ’ επιχείρησίς των σοφοτάτη.
Aν πεις για τες γυναίκες της γενιάς, κι αυτές,
όλες η Βερενίκες κ’ η Κλεοπάτρες θαυμαστές.
Όταν κατόρθωσα την εποχή να εξακριβώσω
θάφινα το βιβλίο αν μια μνεία μικρή,
κι ασήμαντη, του βασιλέως Καισαρίωνος
δεν είλκυε την προσοχή μου αμέσως.....
A, να, ήρθες συ με την αόριστη
γοητεία σου. Στην ιστορία λίγες
γραμμές μονάχα βρίσκονται για σένα,
κ’ έτσι πιο ελεύθερα σ’ έπλασα μες στον νου μου.
Σ’ έπλασα ωραίο κ’ αισθηματικό.
Η τέχνη μου στο πρόσωπό σου δίνει
μιαν ονειρώδη συμπαθητική εμορφιά.
Και τόσο πλήρως σε φαντάσθηκα,
που χθες την νύχτα αργά, σαν έσβυνεν
η λάμπα μου —άφισα επίτηδες να σβύνει—
εθάρρεψα που μπήκες μες στην κάμαρά μου,
με φάνηκε που εμπρός μου στάθηκες· ως θα ήσουν
μες στην κατακτημένην Aλεξάνδρεια,
χλωμός και κουρασμένος, ιδεώδης εν τη λύπη σου,
ελπίζοντας ακόμη να σε σπλαχνισθούν
οι φαύλοι —που ψιθύριζαν το «Πολυκαισαρίη».
[73, 1918]
Organização: R. M. Sulis
Tradução: R. M. Sulis, M. P. V. Jolkesky, A. T. Nicolacópulos
