Free Web Site - Free Web Space and Site Hosting - Web Hosting - Internet Store and Ecommerce Solution Provider - High Speed Internet
Search the Web

arquivo.cavafis ελληνικό.κείμενο 26.11.2003  |  22:06
Poemas (1897-1904)
Poemas (1905-1915)
Poemas (1916-1918)
  Desde as nove -
  Sensatez
  Frente à estátua de Endymíon
  Embaixadores de Alexandria
  Aristóvulos
  Cesárion
  O prazo de Nero
  No porto
  Um deus deles
  Túmulo de Lánis
  Túmulo de Iassis
  Em cidade de Osroini
  Túmulo de Ignátios
  No mês da deusa Athyr
  Para Ammon, que morreu aos 29 anos, em 610
  Emilianós Monai Alexandrino, 628-655 a.C.
  Quando se excitam
  Ao prazer
  Tanto fitei -
  Na rua
  A vitrina da tabacaria
  Passagem
  No entardecer
  Cinzentos
  Diante da casa
  A mesa ao lado
  Lembra, corpo...
  Dias de 1903
Poemas (1919-1923)
Poemas (1924-1927)
Poemas (1928-1933)
Bibliografia
Ligações

DESDE AS NOVE

Doze e meia. Rápido passou a hora
desde as nove quando acendi a lamparina,
e sentei aqui. Estava sentado sem ler,
e sem falar. Com quem falar
completamente só nesta casa.

A imagem do meu corpo jovem,
desde as nove quando acendi a lamparina,
veio e me achou e me lembrou
de quartos fechados aromatizados,
e de prazeres passados – que prazer ousado!
E também trouxe frente a meus olhos,
ruas que agora tornaram-se desconhecidas,
centros cheios de movimento que terminaram,
e teatros e cafés que eram uma vez.

A imagem do meu corpo jovem
veio e também me trouxe coisas tristes;
lutos da família, separações,
sentimentos dos meus, sentimentos
dos mortos tão pouco avaliados.

Doze e meia. Como passou a hora.
Doze e meia. Como passaram os anos.

[82, 1918]

ΑΠ’ ΤΕΣ ΕΝΝΙΑ –


Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα
απ’ τες εννιά που άναψα την λάμπα,
και κάθισα εδώ. Κάθουμουν χωρίς να διαβάζω,
και χωρίς να μιλώ. Με ποιόνα να μιλήσω
κατάμονος μέσα στο σπίτι αυτό.

Το είδωλον του νέου σώματός μου,
απ’ τες εννιά που άναψα την λάμπα,
ήλθε και με ηύρε και με θύμισε
κλειστές κάμαρες αρωματισμένες,
και περασμένην ηδονή – τι τολμηρή ηδονή!
Κ’ επίσης μ’ έφερε στα μάτια εμπρός,
δρόμους που τώρα έγιναν αγνώριστοι,
κέντρα γεμάτα κίνησι που τέλεψαν,
και θέατρα και καφενεία που ήσαν μια φορά.

Το είδωλον του νέου σώματός μου
ήλθε και μ’ έφερε και τα λυπητερά·
πένθη της οικογένειας, χωρισμοί,
αισθήματα δικών μου, αισθήματα
των πεθαμένων τόσο λίγο εκτιμηθέντα.

Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα.
Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια.

[82, 1918]

v.2: O apartamento de Kaváfis na rua Lepsius em Alexandria não tinha energia elétrica; era iluminado ou com velas ou com lamparinas. (GPS) v.5: Kaváfis mudou-se para a rua Lepsius em 1907, por um ano morou com seu irmão Pavlos, e lá, sozinho, passou os 25 anos restantes de sua vida. Sua solidão diminuiu em 1926, quando seu herdeiro, Alékos Segópulos, e sua esposa Rika instalaram-se em outro apartamento do mesmo prédio. (GPS)
v.17: Kaváfis perdeu o pai (1870), seu irmão Pétros (1891), sua mãe (1899), e seus irmãos Geórgios (1900), Aristídis (1902) e Aléksandros (1905). (GPS)

Leitura em Grego

 

Organização: R. M. Sulis
Tradução: R. M. Sulis, M. P. V. Jolkesky, A. T. Nicolacópulos
webmaster@cavafis.i8.com