Free Web Site - Free Web Space and Site Hosting - Web Hosting - Internet Store and Ecommerce Solution Provider - High Speed Internet
Search the Web

arquivo.cavafis ελληνικό.κείμενο
Poemas (1897-1904)
Poemas (1905-1915)
Poemas (1916-1918)
Poemas (1919-1923)
Poemas (1924-1927)
  A doença de Klitos
  Em uma comunidade da Ásia Menor
  Sacerdote do Serápion
  Dentro das tavernas
  Grande procissão de sacerdotes e leigos
  Sofista partindo da Síria
  Juliano e os antioquenos
  Anna Dalassini
  Dias de 1896
  Dois jovens, de 23 a 24 anos
  Grega desde há muito
  Dias de 1901
Poemas (1928-1933)
Bibliografia
Ligações

 

Poemas (1924-1933) Publicado em 29 de julho de 2009


DOIS JOVENS, DE 23 A 24 ANOS

Desde as dez e meia estava no café,
e esperava que aparecesse logo.
Foi-se meia-noite – e ainda o esperava.
Foi-se uma hora e meia; esvaziara-se
o café quase por inteiro.
Cansou-se de ler jornais
mecanicamente. Dos seus escassos, três xelins
restava apenas um: tanto tempo esperou
que gastou os outros em cafés e conhaque.
Fumou todos os seus cigarros.
Esgotava-o a espera demasiada. Pois
assim sozinho como já estava por horas, começavam
a ocupá-lo pensamentos importunos
da sua vida desviada.

Mas quando viu o seu amigo entrar – de pronto
o cansaço, o tédio, os pensamentos fugiram.

Seu amigo trazia uma notícia inesperada.
Ganhara no jogo de cartas sessenta libras.

Seus belos rostos, sua juventude maravilhosa,
o amor sensual que tinham entre si,
refrescaram-se, avivaram-se, acentuaram-se
com as sessenta libras do jogo de cartas.

E cheios de alegria e força, sentimento e beleza
foram – não para as casas de suas famílias honradas
(onde, aliás, nem os queriam mais):
a uma conhecida, e mui particular,
casa de perdição foram e pediram
quarto de dormir, e bebidas caras, e novamente beberam.

E quando acabaram as bebidas caras,
e quando aproximavam-se as quatro horas,
ao amor entregaram-se felizes.

[131, 1927]

ΔΥΟ ΝΕΟΙ, 23 ΕΩΣ 24 ΕΤΩΝ

Ἀπ’ τὲς δεκάμισυ ἤτανε στὸ καφενεῖον,
καὶ τὸν περίμενε σὲ λίγο νὰ φανεῖ.
Πῆγαν μεσάνυχτα – καὶ τὸν περίμενεν ἀκόμη.
Πῆγεν ἡ ὥρα μιάμισυ· εἶχε ἀδειάσει
τὸ καφενεῖον ὁλοτελῶς σχεδόν.
Βαρέθηκεν ἐφημερίδες νὰ διαβάζει
μηχανικῶς. Ἀπ’ τὰ ἔρημα, τὰ τρία σελίνια του
ἔμεινε μόνον ἕνα: τόση ὥρα ποὺ περίμενε
ξόδιασε τ’ ἄλλα σὲ καφέδες καὶ κονιάκ.
Κάπνισεν ὅλα του τὰ σιγαρέτα.
Τὸν ἐξαντλοῦσε ἡ τόση ἀναμονή. Γιατὶ
κιόλας μονάχος ὅπως ἦταν γιὰ ὧρες, ἄρχισαν
νὰ τὸν καταλαμβάνουν σκέψεις ὀχληρὲς
τῆς παραστρατημένης του ζωῆς.

Μὰ σὰν εἶδε τὸν φίλο του νὰ μπαίνει – εὐθὺς
ἡ κούρασις, ἡ ἀνία, ἡ σκέψεις φύγανε.

Ὁ φίλος του ἔφερε μιὰ ἀνέλπιστη εἴδησι.
Εἶχε κερδίσει στὸ χαρτοπαικτεῖον ἑξήντα λίρες.

Τὰ ἕμορφά τους πρόσωπα, τὰ ἐξαίσιά τους νειάτα,
ἡ αἰσθητικὴ ἀγάπη ποὺ εἶχαν μεταξύ τους,
δροσίσθηκαν, ζωντάνεψαν, τονώθηκαν
ἀπ’ τὲς ἑξήντα λίρες τοῦ χαρτοπαικτείου.

Κι ὅλο χαρὰ καὶ δύναμις, αἴσθημα κι ὡραιότης
πῆγαν – ὄχι στὰ σπίτια τῶν τιμίων οἰκογενειῶν τους
(ὅπου, ἄλλωστε, μήτε τοὺς θέλαν πιά):
σ’ ἕνα γνωστό τους, καὶ λίαν εἰδικό,
σπίτι τῆς διαφθορᾶς πήγανε καὶ ζητῆσαν
δωμάτιον ὕπνου, κι ἀκριβὰ πιοτά, καὶ ξαναήπιαν.

Καὶ σὰν σωθῆκαν τ’ ἀκριβὰ πιοτά,
καὶ σὰν πλησίαζε πιὰ ἡ ὥρα τέσσερες,
στὸν ἕρωτα δοθῆκαν εὐτυχεῖς.

[131, 1927]

Organização: R. M. Sulis
Tradução: R. M. Sulis, M. P. V. Jolkesky, A. T. Nicolacópulos
webmaster@cavafis.i8.com