arquivo.cavafis.br

TÚMULO DE IASSIS

Jazo aqui, Iassis. Desta cidade monumental
pela beleza o famoso rapaz.
Admiraram-me profundos sábios; e também o superficial,
o simples povo. E alegrava-me assaz

pelos dois. Mas de tanto o mundo por Narciso e Hermes me supor,
os excessos gastaram-me, mataram-me. Viajante,
se fores Alexandrino, não censurarás. Conheces o ardor
de nossa vida; que calor tem; que prazer delirante.

[67, 1917]

ΙΑΣΗ ΤΑΦΟΣ

Κείμαι ο Ιασής ενταύθα. Της μεγάλης ταύτης πόλεως
ο έφηβος ο φημισμένος για εμορφιά.
Μ’ εθαύμασαν βαθείς σοφοί· κ’ επίσης ο επιπόλαιος,
ο απλούς λαός. Και χαίρομουν ίσα και για

τα δυο. Μα απ’ το πολύ να μ’ έχει ο κόσμος Νάρκισσο κ’ Ερμή,
η καταχρήσεις μ’ έφθειραν, μ’ εσκότωσαν. Διαβάτη,
αν είσαι Aλεξανδρεύς, δεν θα επικρίνεις. Ξέρεις την ορμή
του βίου μας· τι θέρμην έχει· τι ηδονή υπερτάτη.

[67, 1917]

Επιμέλεια: Ρ. Μ. Σούλης
Μετάφραση: Ρ. Μ. Σούλης, Μ. Π. Β. Ζολκέσκυ, Α. Θ. Νικολακόπουλος
webmaster@cavafis.i8.com


Ποιήματα (1916-1918) Απ' τες εννιά - Νόησις Ενώπιον του αγάλματος του Ενδυμίωνος Πρέσβεις απ' την Αλεξάνδρεια Αριστόβουλος Καισαρίων Η διορία του Νέρωνος Εις το επίνειον Ένας θεός των Λάνη τάφος Ιασσή τάφος Εν πόλει της Οσροηνής Ιγνατίου τάφος Εν τω μηνί Αθύρ Για τον Αμμόνη, που πέθανε 29 ετών, στα 610 Αιμιλιανός Μονάη, Αλεξανδρεύς, 628-655 μ.Χ. Όταν διεγείρονται Ηδονη Έτσι πολύ ατένισα - Εν τη οδώ Η προθήκη του καπνοπωλείου Πέρασμα Εν εσπέρα Γκρίζα Κάτω απ' το σπίτι Το διπλανό τραπέζι Θυμήσου, σώμα... Μέρες του 1903 Βιβλιογραφία	TÚMULO DE IASSIS Jazo aqui, Iassis. Desta cidade monumental pela beleza o famoso rapaz. Admiraram-me profundos sábios; e também o superficial, o simples povo. E alegrava-me assaz pelos dois. Mas de tanto o mundo por Narciso e Hermes me supor, os excessos gastaram-me, mataram-me. Viajante, se fores Alexandrino, não censurarás. Conheces o ardor de nossa vida; que calor tem; que prazer delirante. [67, 1917] ΙΑΣΗ ΤΑΦΟΣ Κείμαι ο Ιασής ενταύθα. Της μεγάλης ταύτης πόλεως ο έφηβος ο φημισμένος για εμορφιά. Μ’ εθαύμασαν βαθείς σοφοί· κ’ επίσης ο επιπόλαιος, ο απλούς λαός. Και χαίρομουν ίσα και για τα δυο. Μα απ’ το πολύ να μ’ έχει ο κόσμος Νάρκισσο κ’ Ερμή, η καταχρήσεις μ’ έφθειραν, μ’ εσκότωσαν. Διαβάτη, αν είσαι Aλεξανδρεύς, δεν θα επικρίνεις. Ξέρεις την ορμή του βίου μας· τι θέρμην έχει· τι ηδονή υπερτάτη. [67, 1917] Επιμέλεια: Ρ. Μ. Σούλης Μετάφραση: Ρ. Μ. Σούλης, Μ. Π. Β. Ζολκέσκυ, Α. Θ. Νικολακόπουλος webmaster@cavafis.i8.com