arquivo.cavafis.br

A VITRINA DA TABACARIA

Próximo à vitrina bem iluminada
de uma tabacaria estavam, em meio a muitos outros.
Por acaso seus olhares se encontraram,
e o desejo ilegal de sua carne
expressaram tímidos, hesitantes.
Depois, alguns passos inquietos na calçada –
até que sorriram, e acenaram levemente.

E então o carro já fechado....
a aproximação sensual dos corpos;
as mãos unidas, os lábios unidos.

[72, 1917]

Η ΠΡΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΠΩΛΕΙΟΥ

Κοντά σε μια κατάφωτη προθήκη
καπνοπωλείου εστέκονταν, ανάμεσα σ’ άλλους πολλούς.
Τυχαίως τα βλέμματά των συναντήθηκαν,
και την παράνομην επιθυμία της σαρκός των
εξέφρασαν δειλά, διστακτικά.
Έπειτα, ολίγα βήματα στο πεζοδρόμιο ανήσυχα —
ως που εμειδίασαν, κ’ ένευσαν ελαφρώς.

Και τότε πια το αμάξι το κλεισμένο.....
το αισθητικό πλησίασμα των σωμάτων·
τα ενωμένα χέρια, τα ενωμένα χείλη.

[72, 1917]

Επιμέλεια: Ρ. Μ. Σούλης
Μετάφραση: Ρ. Μ. Σούλης, Μ. Π. Β. Ζολκέσκυ, Α. Θ. Νικολακόπουλος
webmaster@cavafis.i8.com


Ποιήματα (1916-1918) Απ' τες εννιά - Νόησις Ενώπιον του αγάλματος του Ενδυμίωνος Πρέσβεις απ' την Αλεξάνδρεια Αριστόβουλος Καισαρίων Η διορία του Νέρωνος Εις το επίνειον Ένας θεός των Λάνη τάφος Ιασσή τάφος Εν πόλει της Οσροηνής Ιγνατίου τάφος Εν τω μηνί Αθύρ Για τον Αμμόνη, που πέθανε 29 ετών, στα 610 Αιμιλιανός Μονάη, Αλεξανδρεύς, 628-655 μ.Χ. Όταν διεγείρονται Ηδονη Έτσι πολύ ατένισα - Εν τη οδώ Η προθήκη του καπνοπωλείου Πέρασμα Εν εσπέρα Γκρίζα Κάτω απ' το σπίτι Το διπλανό τραπέζι Θυμήσου, σώμα... Μέρες του 1903 Βιβλιογραφία	A VITRINA DA TABACARIA Próximo à vitrina bem iluminada de uma tabacaria estavam, em meio a muitos outros. Por acaso seus olhares se encontraram, e o desejo ilegal de sua carne expressaram tímidos, hesitantes. Depois, alguns passos inquietos na calçada – até que sorriram, e acenaram levemente. E então o carro já fechado.... a aproximação sensual dos corpos; as mãos unidas, os lábios unidos. [72, 1917] Η ΠΡΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΠΩΛΕΙΟΥ Κοντά σε μια κατάφωτη προθήκη καπνοπωλείου εστέκονταν, ανάμεσα σ’ άλλους πολλούς. Τυχαίως τα βλέμματά των συναντήθηκαν, και την παράνομην επιθυμία της σαρκός των εξέφρασαν δειλά, διστακτικά. Έπειτα, ολίγα βήματα στο πεζοδρόμιο ανήσυχα — ως που εμειδίασαν, κ’ ένευσαν ελαφρώς. Και τότε πια το αμάξι το κλεισμένο..... το αισθητικό πλησίασμα των σωμάτων· τα ενωμένα χέρια, τα ενωμένα χείλη. [72, 1917] Επιμέλεια: Ρ. Μ. Σούλης Μετάφραση: Ρ. Μ. Σούλης, Μ. Π. Β. Ζολκέσκυ, Α. Θ. Νικολακόπουλος webmaster@cavafis.i8.com