arquivo.cavafis.br

NO PORTO

Jovem, vinte e oito anos, de Tinos o navio,
chegou neste porto siríaco vazio
Êmis, aprender perfumaria seu intento.
Mas adoeceu na viagem. E no momento
em que desembarcou, morreu. Sua paupérrima sepultura
foi aqui. Poucas horas antes de morrer, algo murmura
sobre "pais muito velhos", sobre "lar".
Mas quem eram estes ninguém sabia falar,
nem de que pátria da vasta Magna Grécia saiu.
Melhor. Pois assim enquanto jaz
morto neste porto bravio,
seus pais o esperarão sempre vivaz.

[80, 1918]

ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΙΝΕΙΟΝ

Νέος, είκοσι οκτώ ετών, με πλοίον τήνιον
έφθασε εις τούτο το συριακόν επίνειον
ο Έμης, με την πρόθεσι να μάθει μυροπόλης.
Όμως αρρώστησε εις τον πλουν. Και μόλις
απεβιβάσθη, πέθανε. Η ταφή του, πτωχοτάτη,
έγιν’ εδώ. Ολίγες ώρες πριν πεθάνει, κάτι
ψιθύρισε για «οικίαν», για «πολύ γέροντας γονείς».
Μα ποιοι ήσαν τούτοι δεν εγνώριζε κανείς,
μήτε ποια η πατρίς του μες στο μέγα πανελλήνιον.
Καλλίτερα. Γιατί έτσι ενώ
κείται νεκρός, σ’ αυτό το επίνειον,
θα τον ελπίζουν πάντα οι γονείς του ζωντανό.

[80, 1918]

Poema aparentemente histórico. Êmis é personagem fantástico. (GB)

Επιμέλεια: Ρ. Μ. Σούλης
Μετάφραση: Ρ. Μ. Σούλης, Μ. Π. Β. Ζολκέσκυ, Α. Θ. Νικολακόπουλος
webmaster@cavafis.i8.com


Ποιήματα (1916-1918) Απ' τες εννιά - Νόησις Ενώπιον του αγάλματος του Ενδυμίωνος Πρέσβεις απ' την Αλεξάνδρεια Αριστόβουλος Καισαρίων Η διορία του Νέρωνος Εις το επίνειον Ένας θεός των Λάνη τάφος Ιασσή τάφος Εν πόλει της Οσροηνής Ιγνατίου τάφος Εν τω μηνί Αθύρ Για τον Αμμόνη, που πέθανε 29 ετών, στα 610 Αιμιλιανός Μονάη, Αλεξανδρεύς, 628-655 μ.Χ. Όταν διεγείρονται Ηδονη Έτσι πολύ ατένισα - Εν τη οδώ Η προθήκη του καπνοπωλείου Πέρασμα Εν εσπέρα Γκρίζα Κάτω απ' το σπίτι Το διπλανό τραπέζι Θυμήσου, σώμα... Μέρες του 1903 Βιβλιογραφία	NO PORTO Jovem, vinte e oito anos, de Tinos o navio, chegou neste porto siríaco vazio Êmis, aprender perfumaria seu intento. Mas adoeceu na viagem. E no momento em que desembarcou, morreu. Sua paupérrima sepultura foi aqui. Poucas horas antes de morrer, algo murmura sobre "pais muito velhos", sobre "lar". Mas quem eram estes ninguém sabia falar, nem de que pátria da vasta Magna Grécia saiu. Melhor. Pois assim enquanto jaz morto neste porto bravio, seus pais o esperarão sempre vivaz. [80, 1918] ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΙΝΕΙΟΝ Νέος, είκοσι οκτώ ετών, με πλοίον τήνιον έφθασε εις τούτο το συριακόν επίνειον ο Έμης, με την πρόθεσι να μάθει μυροπόλης. Όμως αρρώστησε εις τον πλουν. Και μόλις απεβιβάσθη, πέθανε. Η ταφή του, πτωχοτάτη, έγιν’ εδώ. Ολίγες ώρες πριν πεθάνει, κάτι ψιθύρισε για «οικίαν», για «πολύ γέροντας γονείς». Μα ποιοι ήσαν τούτοι δεν εγνώριζε κανείς, μήτε ποια η πατρίς του μες στο μέγα πανελλήνιον. Καλλίτερα. Γιατί έτσι ενώ κείται νεκρός, σ’ αυτό το επίνειον, θα τον ελπίζουν πάντα οι γονείς του ζωντανό. [80, 1918] Poema aparentemente histórico. Êmis é personagem fantástico. (GB) Επιμέλεια: Ρ. Μ. Σούλης Μετάφραση: Ρ. Μ. Σούλης, Μ. Π. Β. Ζολκέσκυ, Α. Θ. Νικολακόπουλος webmaster@cavafis.i8.com